Krótka historia papieru

Sztuka czerpania papieru opiera się na technice o tysiącletniej tradycji, czego dowodzą znaleziska z roku 100 przed Chrystusem. Chińczycy dobrze strzegli wiedzy o czerpaniu papieru, dopiero w roku 751 po Chrystusie dociera ona wraz z chińskimi jeńcami wojennymi do Samarkandy i ostatecznie w XII. wieku do Europy.

Roślinne włókna i stare szmaty rozcierano mechanicznie w kamiennym korycie, dodawano wodę do masy o konsystencji papki w celu jej rozcieńczenia, przecierano ją przez sito i suszono - tak powstaje pierwszy papier.

Włosi wprowadzają w XIII. wieku klej zwierzęcy i znak wodny. Około XVI. wieku działa w Niemczech już 218 młynów do produkcji papieru a wytwarzanie papieru jest znane prawie we wszystkich krajach europejskich.

Francuz Nicolas Luis Robert otrzymuje w roku 1799 patent na mechanicznie poruszające się sito. Według tej zasady działają również dzisiejsze nowoczesne maszyny do produkcji papieru.

Rozwój techniczny nie omija w drugie połowie XIX wieku produkcji papieru. Inżynierom udaje się w ciągu 100 lat odkryć liczne techniczne ulepszenia, takie jak nowe systemy napędowe i specjalne wyroby do produkcji kartonów i tektury czy papieru sanitarnego. Szerokość produkcyjna maszyn rozwija się od 85 do 770 cm, a prędkość wzrasta od 5m/min. na 500m/min.

Systemy komputerowe wprowadzone w latach 60-tych pozwalają na automatyzację produkcji i zapewniają równomierność papieru. Druk ekologiczny prowadzi w latach 80-tych do upowszechnienia wybielacza bez zawartości chloru. Ze względu na problemy z surowcem drzewnym używa się dziś do produkcji papieru mniej wartościowych rodzajów drewna oraz drzewa odpadkowego. Mimo to udało się polepszyć jego jakość, co widać wyraźnie przy porównaniu dzisiejszego papieru z jego poprzednikami.