Krótka historia farb

Człowiek już w najdawniejszych czasach starał się za pomocą farb upiększać swoje ciało, swoją odzież i swój dom. Rysunki w jaskiniach Hiszpanii i Południowej Francji wykonano przed pięćdziesięcioma tysiącami lat z pomocą farb mineralnych.

Najstarsze farby odkryte na tekstylnych tkaninach pochodziły z okresu 3 tys. lat przed Chrystusem. Za barwniki służyły składniki pochodzenia zwierzęcego i roślinnego. Kultury antyczne dysponowały odmienną znajomością farb i technik ich powlekania. Na początku ludzie dodają wodę do rozrobienia farb. W Pompejach używa się żółtka z jajek i gotowanego kleju do łączenia farb temperowych.

Farba olejna rozprzestrzeniła się w Europie dopiero w XIV. wieku. Nowe techniki barwienia i nowe barwniki trafiły do Europy dzięki średniowiecznym wyprawom krzyżowym i odkryciu Ameryki. Produkcja roślin barwiących takich jak marzana barwierska przekształca się w ważną gałąź gospodarki.

Historia nowoczesnego przemysłu farb rozpoczęła się wraz z odkryciem fenolu i aniliny przez niemieckiego chemika Friedlieba Karla Runge w roku 1834. Farby stworzone na drodze chemicznej wyparły prawie całkowicie farby ze składników naturalnych. Powstają takie fabryki barwników jak Bayer, Hoechst i BASF. W roku 1893 znanych jest już 324 sztucznych barwników organicznych.

Farby drukarskie produkuje się dzisiaj w wysoko zautomatyzowanym procesie przede wszystkim z pigmentów, różnych żywic i polimerów, rozpuszczalników i innych dodatkowych środków. Składniki wybiera się według kryteriów, które uwzględniają obok wymogów technicznych i ekonomicznych w szczególności stosowanie i przeróbkę substancji niezanieczyszczających środowisko i niezagrażających zdrowiu.

Interesujące linki:
Leksykon barwników i pigmentów
Krótka historia papieru